…het antwoord daarop lijkt me ‘nee.’ Als je kijkt naar wat de mensheid met de wereld heeft gedaan. En hoe vaker dat hardop gezegd wordt, hoe beter. Dus toen ik door het CBK gevraagd werd om een praatje te houden over beelden in de openbare ruimte, besloot ik een praatje te houden over Fikkie, het koperen hondje van Joekie Simak op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Ik wist dat er ergens in Nederland een beeld is van een hond die in de jaren 30 verschillende moordzaken heeft opgelost op zulke mysterieuze wijze dat er na zijn dood een biografie over zijn leven werd geschreven.  “Uit zijn belevenissen blijkt hoeveel geheime krachten er nog sluimeren in de dieren,” staat er in de inleiding. Ik dacht altijd dat deze hond Fikkie was. Maar de hond bleek Albert te heten. En zijn beeld staat in Amsterdam. Tegen de tijd dat ik dit ontdekte waren de uitnodigingen voor mijn praatje over Fikkie al verstuurd… Dit is wat er gebeurde: