culstructuurraoulDe padvinder is TERUG! En gaat op zoek naar zijn Surinaamse roots. Elke maandag in nrc.next.

Achtentwintig jaar lang was ik de enige bruine telg van een geheel wit gezin. Tot ik op een middag een mailtje kreeg: ‘IK BEN OP ZOEK NAAR MIJN ZOON RAOUL DE JONG ? ? ?’. Mijn Surinaamse vader had God gevonden en zocht naar zijn kinderen. Zeven in totaal, bij vier moeders. Ik ben de oudste, de enige van een Nederlandse vrouw.

“Papa Paramaribo” (12-10-15): http://www.nrc.nl/next/2015/10/12/papa-paramaribo-1545585.

We zitten in het Surinaamse restaurant op de Zeedijk waar we tijdens onze eerste ontmoeting hadden gegeten, mijn vader en ik. Toen was er een man op ons afgestapt, net als ik een halfbloed. Hij was zonder zijn vader opgegroeid, vertelde hij, had hem pas twee weken eerder ontmoet. Op zijn iPhone liet hij een filmpje zien van dat moment, zonder te weten dat wij precies in dat moment zaten. Mijn vader moest huilen, daarna ik, toen de man. Snotterend stonden we op en midden in het restaurant gaven we elkaar brother hugs.

“De stille plantage” (19-10-15): http://blendle.com/i/nrcnext/de-stille-plantage/bnl-nn-20151019-1548775

 

Heilige MaagdTessa Smit

Het is alsof je in het centrum van de zon staat. Want op de bovenste etage is het hart van deze toren: het licht. Op 14 februari 1894 werd het ontstoken en tachtig jaar lang wees het zeelieden de weg naar de haven van Rotterdam.

Het Hooge Licht: een vuurtoren uit de 19de eeuw: knalrood, vol overbodige romantische versierinkjes. Hij staat in Hoek van Holland, naast de Noordzee, aan de monding van de Nieuwe Waterweg – de poort naar Rotterdam. In 1974 zag niemand wat er mooi aan was: de kustlijn van Hoek van Holland werd opgespoten, de toren had geen functie meer. Maar één vijftienjarige jongen bleef wakker, René Vas. Jarenlang stalkte hij de gemeente, tot hij in 1982 werd uitgenodigd voor een gesprek. Zijn plan: de vuurtoren omtoveren in een vuurtorenmuseum.

Inmiddels is René 50 en heeft hij de toren 33 jaar in zijn beheer. „Een uit de hand gelopen hobby”, lacht hij. Hij heeft iets van een zeeman: leren jas met gouden zeemansknopen, haar in een staartje en op zijn linker arm een tatoeage van de Terschellinger vuurtoren de Brandaris, de eerste vuurtoren waarop hij verliefd werd.

De acht verdiepingen van het Hooge Licht heeft hij ingericht met lampen, kaarten, apparaten en kleding die iets vertellen over het leven van de vuurtorenwachter. Vuurtorenwachters ontstaken het licht en hielden het brandend, daarnaast keken ze uit over de zee en waarschuwden schepen voor gevaar, met vlaggen, seinlampen en vuurpijlen. De wereld was nog niet ontdekt, gevaar was overal: storm, zandbanken, zeemonsters en zeemeerminnen.

Op de zesde etage staat een bureau met een verrekijker en een logboek. „Kun je het voorstellen? Hier werkten ze dan, in shifts van vier uur.” Je hoort het gekraai van meeuwen, het ruisen van de wind en voelt iets wat je beneden vaak vergeet: dat er tijd is, alle tijd.

Buiten zie je Naaldwijk, Delft, Den Haag, Rotterdam en een paar honderd meter verderop: de toren die deze toren in 1974 vervangen heeft: een vierkante betonnen paal die helemaal zelfstandig opereert. Snel, goedkoop en functioneel. Zonder menselijk hart of overbodige versieringen.

IFFR

Foto Tessa Smit

Elke vrijdag een nieuwe aflevering van ‘de bovenste etage’, mijn rubriekje in de Rotterdam bijlage van NRC Handelsblad, waarvoor ik de bovenste etages van Rotterdamse gebouwen bezoek. Afgelopen vrijdag ging op expeditie met stadsecoloog André de Baerdemaeker, op zoek naar de drie zeldzame roofvogels die sinds de zomer van 2014 bovenin de Shell-toren wonen. ‘Ze worden zes tot zeven jaar oud in het wild,’ zei André. En het mooie was: met wild bedoelde hij dus hier: naast een rotonde met razende auto’s, op de stoep, onder een betonnen flat naast een tikkend stoplicht, honderdenduizendenmiljoenen kilometers verwijderd van bossen en bergen en frisse lucht. ‘Je hoeft niet naar Antarctica als je de wildernis wilt vinden,’ zei André. ‘Als je weet hoe je moet kijken is de wildernis overal.’ Lees verder…

P.S. En hier een expositie waaraan André meewerkte over natuur in de stad.

NRCLUX_Dans

“Dans je de hele nacht met mij. Borst tegen borst, pink tegen pink”

Ooit in Amerikaanse dancehalls, Franse dorpen en Europese hoven, nu in zaaltjes en cafés: social dancing.

Verschenen in NRC Lux, 9-10 november 2013.

 

 

 

 

 

 

 

 

NRC_Smartphone

 

“Smarter dan je smartphone”

Raoul de Jong (29) heeft geen smartphone uit zelfbescherming.

Verschenen in NRC Handelsblad, 25 januari 2014.

 

 

 

 

 

 

 

NRC_Boon

 

“Het begint bij de boon”

Chocolademakers van nu gaan terug naar de oorsprong: zij maken hun repen van boon tot wikkel.

Verschenen in NRC Lux, 8-9 februari 2014.

 

 

 

 

NRCLUX_Buitenspelen

 

 

“Buitenspelen voor gevorderden. Gymmen in de stad.”

Trek een joggingpak aan en ga buitenspelen. Met een andere blik is de stad één grote apenkooi.

Verschenen in NRC Lux, 24-25 mei 2014

 

 

 

 

 

NRC_DeKrachtvanRotterdam

“De maat van de stad. De kracht van Rotterdam.”

De Kracht van Rotterdam is een buitenexpositie, de foto’s hangen op verschillende plekken groot in de stad. Zie de krachtvanrotterdam.nl/actueel.

Verschenen in NRC Lux, 27-28 september 2014.

 

 

 

 

NRC_Myplusone

 

“Op stap met my plus one. #Parijs”

Verschenen in NRC Handelsblad, 18 oktober 2014.