pussy riot
Tijdens het IFFR ontvoerde ik de twee bekendste leden van Pussy Riot naar de bovenste etage van het Hilton, voor ‘de bovenste etage’, mijn rubriekje in  NRC Handelsblad.

Het had iets uit La Dolce Vita, de hele situatie. Die scène waarin Anita Ekberg op het vliegveld arriveert, overspoeld wordt door paparazzi en een persconferentie houdt in haar hotelkamer. Het ging over roem. Over twee meisjes die eigenlijk, net als wij, maar twee kleine stipjes zijn op een enorme planeet. Door omstandigheden zijn ze opgeblazen tot iets groters, iets bovenmenselijks. Van dichtbij zag je hoe jong ze waren. En je voelde hoe griezelig het soms moet zijn, alle buzz om hen heen.

Ik kreeg tien minuten voor het interview, het werden er vijftig. Ze zeiden mooie dingen over Rotterdam. En over de wereld verbeteren. Lees verder…

IFFR

Foto Tessa Smit

Elke vrijdag een nieuwe aflevering van ‘de bovenste etage’, mijn rubriekje in de Rotterdam bijlage van NRC Handelsblad, waarvoor ik de bovenste etages van Rotterdamse gebouwen bezoek. Afgelopen vrijdag ging op expeditie met stadsecoloog André de Baerdemaeker, op zoek naar de drie zeldzame roofvogels die sinds de zomer van 2014 bovenin de Shell-toren wonen. ‘Ze worden zes tot zeven jaar oud in het wild,’ zei André. En het mooie was: met wild bedoelde hij dus hier: naast een rotonde met razende auto’s, op de stoep, onder een betonnen flat naast een tikkend stoplicht, honderdenduizendenmiljoenen kilometers verwijderd van bossen en bergen en frisse lucht. ‘Je hoeft niet naar Antarctica als je de wildernis wilt vinden,’ zei André. ‘Als je weet hoe je moet kijken is de wildernis overal.’ Lees verder…

P.S. En hier een expositie waaraan André meewerkte over natuur in de stad.

OgenblikDe fotograaf Noud van Tiem maakte een fotoboek met quotes uit De Grootsheid van het Al. Een prachtig fotoboek! Ook zonder die quotes, net als de rest van Nouds foto’s. En net als Noud zelf. Ik kende hem niet, we ontmoetten elkaar op het station van Eindhoven. We dronken koffie, spraken over onze dode huisdieren, over ‘s nachts over straat slenteren met het maanlicht en over alles wat je kunt zien als je goed kijkt.


Uit het juryrapport: “Al deze boeken verdienen veel meer lezers, maar de jury vindt dat er dit jaar één boek is dat een eervolle vermelding verdient. Op een dag zomaar de deur achter je dichttrekken en op pad gaan. Dat klinkt eenvoudig, maar niemand doet het. Niemand, behalve Raoul de Jong. Hij krijgt voor zijn originele en sprankelende boek De grootsheid van het al een eervolle vermelding. De jury spreekt de hoop uit dat hij verder gaat op dit ingeslagen pad, en dat hij andere jonge schrijvers inspireert hetzelfde te doen.”

In december 2014 stond ik acht pagina’s lang in de Esquire met een heuse editorial genaamd ‘Manifest van een dromer’. In zes outfits die bij elkaar opgeteld precies even veel kosten als dertig maanden van mijn huur. Vanessa van Oostijen stelde heel leuke vragen.

Lees hier het artikel!

Hier wat foto’s van de scholentour die ik door Zeeland heb ondernomen en de lieve briefjes die ik daarbij mocht ontvangen.

OBA LIVE. Interview met (de leuke, lieve, mooie) Henriëtte Smit. Voor radio 5. Over de Grootsheid van het al. Kijk en luister hier terug.