InSurinameVoor alle lieve mensen die dit mogelijk maakten: het is nu, een dag later, al moeilijk om er woorden voor te vinden of om te geloven dat het werkelijk gebeurde, maar het gebeurde. Ik zal dit niet vergeten. Ik zal niet vergeten wat dit zegt over mensen. En ik zal niet vergeten hoe we dit deden, samen. DANK. Sanneke Van Hassel, Black Harmony, Johan Simons, Ellen Walraven , Yoskha Malais, Jimmy-Pierre, Manon van Impelen, Theater Rotterdam, Romano Haynes, Tjon Rockon, Karin Amatmoekrim, Jorgen Raymann, Peggy Wijntuin, Aisa Winter, Noraly Beyer, Pierre Bokma, Rita Dulci, Iwan Brave, Tessa Leuwsha, Michiel van Kempen, Carl Haarnack, het grote goede al en aaaaaal die mooie moeders, opa’s, oma’s, tantes, broertjes, zussen en vaders in de zaal!!! Ik heb jullie gezien. Ik heb jullie gevoeld. En het was magisch.

“Literaire verkenning van Suriname is soms ondraaglijk, dan weer relativerend licht”, de Volkskrant, 9 september 2018, lees het hele artikel hier.

Gemist? Bekijk een sfeerimpressie hier.

voorpaginaparoolHet Parool gaf ons de voorpagina! Zaterdag en zondag in de Rotterdamsche Schouwburg. Nog een paaaar daagjes!

Het Parool, 3 september 2018, lees het hele artikel hier.

In Suriname“Theater Rotterdam opent het seizoen met de leesvoorstelling In Suriname van Raoul de Jong. Een voor een groot deel Surinaamse cast leest de tekst die De Jong samen met Sanneke van Hassel bewerkte voor toneel.”

AD, 3 september 2018, lees het gehele artikel hier.

Nhung Dam, Tim Hofman en ik aan tafel bij Margriet van der Linden als ambassadeurs van de Boekenweek voor jongeren,  over de boeken die ons gelukkig maakten.

Groot nieuws! Nhung Dam, Tim Hoffman en ik zijn dit jaar de ambassadeurs van de Boekenweek voor jongeren. We schrijven een kort verhaal, waarvan zo’n 100.000 gratis exemplaren worden uitgedeeld in boekhandels, scholen en bibliotheken en samen met 20 andere schrijvers gaan we begin september op tournee door het land.boekenweekvoorjongeren

Het was acht uur ‘s avonds en we stonden in de vrieskou naast een weg met razende auto’s in de galerij waar we vroeger bessenjenever dronken tijdens de pauzes van de middelbare school. ‘Kijk alsof je de koning bent!’ riep fotograaf Atlynn Vrolijk. Et voila: nu in uw kiosk: de nieuwe editie van Esquire.

Esquire

Niet alleen is Iwan Brave een van mijn beste vrienden in Suriname, hij is de broer van de man naar wiens beste vriend ik werd vernoemd (Raoul) en schreef een van de slimste, grappigste, mooiste boeken die ik over Suriname las: ‘Terug in Suriname – enkele reis Paramaribo’. De dag voordat ik terugvloog naar Nederland, zette Iwan me in de Ware Tijd, de beste krant van Suriname, waarvan Iwan hoofdredacteur is.

De Ware Tijd, 17-08-2017: Deel 1

De Ware Tijd, 17-08-2017: Deel 2Mens_en_Maatschappij_Foto

JongeSchrijversGidsNu in de winkels: De Jonge Schrijversgids van Vrij Nederland. Met mij als cover girl, gefotografeerd door Stefan Vanfleteren.
“Meestal verstop ik De Boodschap tussen de regels, maar hij komt bijna altijd op hetzelfde neer, zoiets als dit: zie het wonder om je heen. De helft van wat ons dagelijks wordt verteld, is onzin, wees eigenwijs. Schaam je niet voor je menselijkheid. Neem geen genoegen met bitterheid en cynisme. De wereld is veel grappiger, veel liever, veel mooier dan we denken. Het kan wél. Het heeft zin om daarin te blijven geloven.”

De nieuwe L’HOMO ligt in de schappen! Jan Versteegh en Tim Hoffman betasten elkaar. En ik ben het snoepje van de maand.

SAM_2472Het interview deed ik door de telefoon, de muggen van me afslaand, tussen de jungleplanten, in Suriname. De fotoshoot was in Amsterdam. Na elke klik riep de fotografe Carmen Kemmink: Super! Fantastisch! Geil! Ergens halverwege ging ik er in geloven en zie hier, het resultaat. Ik dacht dat ik als leuke man heel boos zou moeten kijken, maar ik mocht gewoon lachen. Ik heb me nog wekenlang een leuke man gevoeld en aan het einde van de dag kreeg ik een doosje mee naar huis, met chocolade en een kaartje van De Linda met ‘bedankt’.

SAM_2473

Vorige week was het lanceringsfeest, met tv-stylisten, bijna naakte jongens in hele strakke broekjes. En Linda de Mol, nu in levende lijve. Ik heb een selfie gemaakt, van Linda en mij, om dat te bewijzen,maar die is zo stom dat ik die aan niemand durf te laten zien, ook niet op deze site. Ze was heel leuk, heel aardig en heel hartelijk, precies zoals op tv. Waar ik zo zenuwachtig van werd dat ik niets meer wist te zeggen behalve ‘mag ik een foto’ dus daar bleef het bij.
Mijn date voor de avond was Pauline Bijster, een van mijn beste vrienden (en voor de lezers van mijn boeken, de Pauline uit It’s Amaaazing!, de Pauline met wie ik tien jaar geleden in New York was toen ik daar Gianluca en Ethan ontmoette – toen hadden we een week samen doorgebracht met ons vieren, elke avond en nacht pratend tot het licht werd – we waren op een trip, zonder drugs, goed, met alcohol, maar vooral met de liefde de liefde de liefde, we waren verliefd op het leven, New York en elkaar). Deze avond stonden we voornamelijk  samen in een hoekje, met gratis wijn. En we vonden het allebei fantastisch.
Pauline is tegenwoordig columniste voor het AD.  Dit schreef ze over de avond, in haar column de volgende dag:

Praat liever

De locatie was een soort chique tent aan een chic meer met bijna naakte, knappe jongemannen die hapjes en drankjes rondbrachten. Ik was aanwezig bij de uitreiking van de nieuwe L’Homo (het homotijdschrift van Linda de Mol dat eens per jaar uitkomt), waarvoor BNN’ers Jan Versteegh en Tim Hofman (beiden hetero) bloot in zee staan, terwijl Jan Tims bil vasthoudt en zijn andere arm weggephotoshopt is. 

Waarom zetten ze weer twee hetero’s op de cover, verzuchtten sommige aanwezigen. Ze zijn wel knap, zeiden anderen. Voor het goede doel, zal Linda gedacht hebben: misschien zijn er ergens in Nederland een paar 16-jarige homofoobjes, die Jan en Tim van Spuiten en Slikken cool vinden, na deze foto ietsjepietsje minder homofoob.

Er was goed nieuws, zegt Linda de Mol in haar speech: meer homo-acceptatie dan ooit tevoren. Meer goed nieuws: homohuwelijken houden langer stand dan heterohuwelijken, volgens het CBS. Er was ook slecht nieuws: Omar Mateen schoot uit haat 49 mensen dood in een homoclub in Orlando. De aanwezigen vallen even stil. Volgend jaar wil ze iemand van de koninklijke familie op de cover, zegt ze ook. Op de cover van het Britse homoblad Attitude staat deze maand namelijk Prins William. 

In het tijdschrift staan zes portretten van homoseksuele vluchtelingen uit Syrië en Irak, die behalve voor oorlog ook zijn gevlucht voor homohaat in hun land, en hier in Nederland via LHBT-stichtingen een veilig adres hebben gevonden, of een rottijd in een AZC hebben meegemaakt. ‘De leuke man’ Raoul de Jong op pagina 39 is een vriend van mij en de reden dat ik hier ben. 

Na Orlando schreef hij op Facebook dat hij geen zin had om nu mensen te gaan haten of om bang te worden. Dat nare dingen gebeuren op voorpagina’s van kranten, maar dat in het echte leven de meeste mensen aardig zijn, het universum best goed en de wereld toch nog steeds een wonder. Hier in het zonnetje, bij het chique meer onder de chique tent, zegt hij het weer: ‘We kunnen beter praten met elkaar, niet schreeuwen.’ Het is een cliché, en tegelijkertijd misschien wel de enige oplossing. Voor alles.